Ondertussen is Arne weeral 2 keer naar de tandarts geweest. Vandaag de tweede keer. Hij heeft het weeral goed gedaan, waar hij vorige keer nog weende, heeft hij vandaag volledig niet geweent. Flinke zoon hé. Ik had een beetje schrik want gisteren zijn we met Quinten naar de huidarts geweest omdat hij verschillende parelwratjes in zijn gezicht had. Die moesten uitgelepelt worden. Grote paniek en een wat hysterie maar ze zijn nu toch allemaal weg. Den 18de moet hij nog eens terug. Da is toch echt geene held die Quinten. ze hadden nog niks gedaan en de tranen kwamen al. De eerste wrat eruit gehaald en hij sloeg volledig in paniek. Gelukkig een kordate dokter en na wat tegenhouden zijn ze er allemaal uitgehaald. Ik ga dood, ik wil hier weg waren een paar lieve woordjes. Hij was zo hard aan het brullen dat Arne ook begon te wenen en helemaal weg kroop. Daar stond ik dan met 2 bleters. De 3 wratten onder zijn voeten gaan we nu eerst proberen weg te halen met een speciale zalf en anders moeten ze bevroren worden. Dat gaat ook nog wat worden. Hij heeft achteraf wel een cadeautje mogen kiezen. Want het deed wel pijn en het is toch maar gedaan.
Nu donderdag moeten we Arne zijn laatste gaatje laten maken en dat word het zwaarste. Ze gaan hem waarschijnlijk moeten verdoven maar dat gaan we niet aan zijne neus hangen. Hij is wel al verwittigd dat het volgende keer wat langer gaat duren omdat het een groot gaatje is. Afwachten dus of het ook zo goed gaat meevallen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten